Ana içeriğe atla

ZAMAN AKIYOR



ZAMAN BİR IRMAK GİBİ DURMADAN TAŞIYOR TOPRAĞA İNSANI,DOĞAYI.

Zaman karşısında insanın bir hükmü yoktur. Doğanın ilerlemesine karşı gelemez. Zihni hangi yaşta olursa olsun insanın bedeni zorunlu olarak, yaşlanır,eskir.bu toprağa doğru çekilişi hiçbir şey durdurmaz.ne para,ne güç, ne de iktidar. Bilim,tıp bunun ileriye doğru gidişi mi olduğu yoksa geriye doğru gidişi mi olduğunu anlamlandıramaz

İşte bu gidiş nereye gidiştir,insanların aralarında ki hesapları göreceği, yeryüzünün hesabının verileceği bir yeni dünyaya gidişidir. Hayat bize bunun küçük deneyimlerini sunar, vicdan vardır mesela içimizde ki yanlışı sürekli seslendirir. Bazen durur, ne yapıyoruz deriz. Ya da hiç hesap yokmuş gibi kendimizi zamanın akışına bırakır öylece yaşarız.

İnsan her yaptığının hesabını vermek zorunda, öyle olmasa dünya başıboş, sıradan hiçbir düzene bağlı olmayan bir işleyiş demek olurdu ki, bu kadar mükemmel bir düzenin, başı boş olması mümkün değildir. Bu yüzden,”ayağını denk al ey insan” ,bir gün her şeyin hesabı sorulur.

Yorumlar

GEÇEN YIL

sözde

edebiyat camiası hikaye seviyor, şiir seviyor ama düşünmeyi sevmiyor. düşüncenin ifade edilmesini sevmiyor. süslü kelimeleri alkışlıyor. ama anlamlı kelimeleri kovalıyor. edebiyat camiası bu, sözde aydın dünya. her şey sözde değil mi bu toplumda.

ANLAM

Düşüncenin ifade edilmesini, sanki roman yazmak gibi algılamak ya da şiir yazmak gibi algılamak alıklıktır. Çünkü felsefe evet estetiği içerir ama amaç estetik değil anlamdır.

toplu monolog:twitter

piagetin temel tespitleriden bir taneside budur toplu monolog, bebeklerin aralarında konuşuyor gibi yapıp sesler çıkarması ya da konuşmalarıdır. birbirlerinden bihaber konuşmanın diğer adı, dinlemeden anlamadan dikkat etmeden... herkes kendi sesini yüceltmenin peşinde, sanıyoruz anlaşıyoruz. gerçekte anlaşılmak mümkün görünmüyor böyle bir ortamda.