Ana içeriğe atla

Çocuk Süvariler




Ne olursa olsun küçük süvariler hep gelecekte ki büyük savaşa hazırlanır ideoloji açısından, sokaklara sürülür, ellerine taş verilir. Çünkü onlar en masum yüzüyle dökülürler sokaklara, bir oyun gibi dökülürler, ama onları döken ellerin yüzleri çok çirkindir. Tek dertleri vardır, ne inanç ne ideoloji, hep iktidar , hep kazanmak. Zamanla cebinde ki her şeyi çalarlar anlamazsın, zamanla ruhunda ki her şeyi çalarlar anlamazsın. Eğer iyi bir militan olmazsan, kurban olmaya hazır olmazsan dışa atarlar. Dışlarlar, çünkü o büyüklerin iktidarı bir an önce ele geçirme hırslarının kurbanısındır. Her şey bittiğinde ölenler ölmüş, kalan militanlar evlerine dönmüş, ama en tepedekiler ve onların yandaş çevresi galiptirler kazanmıştırlar ve iktidarın her türlü nimetinden barbarca faydalanma, yiyip içme “alın terimizle biz kazandık” kimseyle paylaşmama aç gözlüğüyle öylece sürüp giderler.

Yorumlar

GEÇEN YIL

CAHİLLER VE MUTLULAR

Cehaletin kör karanlığında her türlü suç işlenebilir. İnsanın saklanabildiği tek yer işte o karanlığıdır, bu yüzden bütün toplumun damarlarında, kötülük akıyor, en iyi en dindar en bilmem nesin de bile kör karanlığında kötülükle yaşayan kimseleri var. Oysa karanlığın düşmanı aydınlıktır, yani bilgidir, bilinçtir.  Bilinç isyandır, korkudur, ama kötülük demek değildir. İnsan en büyük kötülüğü iyilikle aramızda dolaşan melek yüzlü cahillerden görür. Çünkü kendisini yalnız onda görebilir, kendisini yalnız ona yöneltebilir, belki de herkesin işine böyle geliyordur. Bilmek, okumak ya da öğrenmek gibi şeyler neden gerekli olsun ki, ne ihtiyacını görür ki nasılsa kutsal saydığı hocaları çalışmadan zengin olur, kutsal saydığı bir takım kimseler toplumun en önde gidenidir. Okumadan, kültürlü olmadan ve zengin; kendiside öyle olmalıdır. Çocuğu da oğlu da kızı da öyle olmalıdır…çocuklarını böyle yetiştirir. 

ANLAM

Düşüncenin ifade edilmesini, sanki roman yazmak gibi algılamak ya da şiir yazmak gibi algılamak alıklıktır. Çünkü felsefe evet estetiği içerir ama amaç estetik değil anlamdır.

sözde

edebiyat camiası hikaye seviyor, şiir seviyor ama düşünmeyi sevmiyor. düşüncenin ifade edilmesini sevmiyor. süslü kelimeleri alkışlıyor. ama anlamlı kelimeleri kovalıyor. edebiyat camiası bu, sözde aydın dünya. her şey sözde değil mi bu toplumda.