Ana içeriğe atla

HARFLER VE SESLER



Aynada gördüğüm kim. Ben miyim? Ben daha dün çocuktum. Harman yerleri vardı, ben kara lastik giyerdim. Elektrik yoktu, evi aydınlatan küçük bir gaz lambasıydı.gaz lambasının ışığında okuma telaşı,harfler karanlığın içinden akıp gidiyor. Sanki harfler karanlığı aydınlatıyor.


Harflar dolandı boynuma
Harflar öldürür mü insanı.

Hangi harf hangi karanlığa ışık tutar ki, seni kelimeler aydınlatabilsin, senin kelimelerin ışık olsun karanlığa. İnsan sade söz olur mu? Yalnızca söz, anlam? Anladım gördükçe zaman ne kadar kötüymüş, ne kadar anlamdan sözden, insandan yoksunmuş, ne tuhaf gidecek yer yok.

İnsan ne kadar uzak olabilir
Kendinden.

Aynada gördüğüm kim. Ben miyim? Ben daha dün …hiçbir şey olmamış gibiydi. Ama zaman akmış, olan olmuştu. Artık baktığım ben değilim. Gördüğümde. Teşekkürler hayat

Yorumlar

Yorum Gönder

GEÇEN YIL

CAHİLLER VE MUTLULAR

Cehaletin kör karanlığında her türlü suç işlenebilir. İnsanın saklanabildiği tek yer işte o karanlığıdır, bu yüzden bütün toplumun damarlarında, kötülük akıyor, en iyi en dindar en bilmem nesin de bile kör karanlığında kötülükle yaşayan kimseleri var. Oysa karanlığın düşmanı aydınlıktır, yani bilgidir, bilinçtir.  Bilinç isyandır, korkudur, ama kötülük demek değildir. İnsan en büyük kötülüğü iyilikle aramızda dolaşan melek yüzlü cahillerden görür. Çünkü kendisini yalnız onda görebilir, kendisini yalnız ona yöneltebilir, belki de herkesin işine böyle geliyordur. Bilmek, okumak ya da öğrenmek gibi şeyler neden gerekli olsun ki, ne ihtiyacını görür ki nasılsa kutsal saydığı hocaları çalışmadan zengin olur, kutsal saydığı bir takım kimseler toplumun en önde gidenidir. Okumadan, kültürlü olmadan ve zengin; kendiside öyle olmalıdır. Çocuğu da oğlu da kızı da öyle olmalıdır…çocuklarını böyle yetiştirir. 
Yorum Gönder
Devamı

ANLAM

Düşüncenin ifade edilmesini, sanki roman yazmak gibi algılamak ya da şiir yazmak gibi algılamak alıklıktır. Çünkü felsefe evet estetiği içerir ama amaç estetik değil anlamdır.
Yorum Gönder
Devamı

sözde

edebiyat camiası hikaye seviyor, şiir seviyor ama düşünmeyi sevmiyor. düşüncenin ifade edilmesini sevmiyor. süslü kelimeleri alkışlıyor. ama anlamlı kelimeleri kovalıyor. edebiyat camiası bu, sözde aydın dünya. her şey sözde değil mi bu toplumda.
2 yorum
Devamı