Bizim gibi yarı modern yarı gelenekçi toplumlarda bütün
ağlar cemaat (sosyolojik ve modern anlamıyla) üzerine kuruludur. Dışarıda kalıp
bireysellik kavgası vermek. Bireysellik bilinci taşımak büyük tehlike ve
dışlanma anlamına gelir ki bunu hiçbir bünye kolayca kaldıramaz. Bu yüzden en entelektüeller
bile kendilerini bir cemaatin içine atarlar ya da kendilerine ait cemaatler
kurarlar. Bunun en büyük göstergeleri, twitter ve facebook gibi ağlarda pratiğe
dönüşmüş şeklini görmekteyiz. Öyle ki sokakta ve mahallede bundan farksız
davranılmamaktadır. Böyle olunca da gerçek bir aydınlanma veya somut ifadeyle
birey olarak kendini gerçekleştirmek asla mümkün olamaz. Temelde böyle bir
toplumsal yapıda, yıkıcı fikirler (sorgulayıcı ve geleneğe karşı, varolan yozluğa karşı) savunulmaz daha çok cemaat edinme ve ya kitle
kazanma fikirleri savunulur. Bundan herkes mesuttur. Ama ortada gerçek
anlamıyla bir fikir yoktur. Söz çoktur lakin fikir yoktur.
edebiyat camiası hikaye seviyor, şiir seviyor ama düşünmeyi sevmiyor. düşüncenin ifade edilmesini sevmiyor. süslü kelimeleri alkışlıyor. ama anlamlı kelimeleri kovalıyor. edebiyat camiası bu, sözde aydın dünya. her şey sözde değil mi bu toplumda.
Yorumlar
Yorum Gönder