Bir şehirde bayram günlerinde kapınızı kimse çalımıyorsa,
telefonunuza sadece operatörlerden kutlama mesajı geliyorsa…hiç eş dost
hatırlamıyorsa yüzünüzü..evsiz kaldığınızda çalacak bir kapınız olmadığında
evet o zaman bu yaşadığınız yalnızlık değil kimsesizliktir. Çünkü yalnızlık etrafta
birileri varken kendini iyi hissetmemendir. Oysa kimsesizlik, hiç kimsenin olmamasıdır.
Galiba çok acıklı olanda budur. Terk edilmiş bir çocuk gibi kalırsınız,
bayramlarda, insanların mutlu mesut günlerinde…sanki dünya herkese bir
ayrıcalık verirken sizi karanlığa gömmüş gibidir.
edebiyat camiası hikaye seviyor, şiir seviyor ama düşünmeyi sevmiyor. düşüncenin ifade edilmesini sevmiyor. süslü kelimeleri alkışlıyor. ama anlamlı kelimeleri kovalıyor. edebiyat camiası bu, sözde aydın dünya. her şey sözde değil mi bu toplumda.
Yorumlar
Yorum Gönder