İZİN'DEYİZ ATAM.

“Sen ve ben”, biz olamayız

Ortak dili üreten şey, ortak kültür ve birikimdir.

Okumadan ortak dil de pek mümkün görünmüyor.

Kentler de kültürün, geleneğin canına okudu.

İş, para, kariyer… kafeler, eğlenceler… vs bir dünya işte.

Bunun adı da yaşam biçimi oldu. Kutsanmışsa dokunulmaz demektir. 

Okulumuz izinde.

Okulların derdi ise uzun zaman, “atam izindeyiz” de kaldı.

Bütün ortaokul boyunca, “ata tatile”mı çıkmış dediğim cümle.

Gerçekten de eğitim tatildeydi.

Bilgi aktaran sayın öğretmenlerimiz ise; çağdaş eğitim anlayışımızın şark bülbülleri gibiydi.

“oğlum sen oku; kızım sen ezberle”yle geçti günler.

Herkes, maaşının istikrarını pek sever.

Düzen işler, vicdan mı,ahlak mı?

Sanal âlemde birkaç cümleyle “günah da çıkartılır.”

Teknoloji batıdan gelir.

Zaman durmuyor, siz isteniz de istemenizde zaman koşulları değiştiriyor.

İnternet geldi, cep telefonu geldi, uydular, çanak antenler geldi.

Bütün bunlar ise batıdan geliyordu. Biz hala “türküm, doğruyum, çalışkanımda”  idik.

Cumhuriyetin 90. yılında onuncu yıl marşına esas duruşa geçiyorduk.

“on yılda on beş milyon gençtik”.

Ne söylenebilir ki bu manzara karşısında.

Kitapla İmtihanımız

Kitap mı? Okuyana pek bir de hayır getirmeyen şeydi.

Bu arada temel öğretimiz devam ediyor, “zihinsel izindeyiz”

Sosyal medyamız var; komik videolarımız, şakalarımız var.

Ajdar’ımız var; Acun’umuz; Ankara havamız var.

Bizim eksiğimiz yok, her şeyi de ben bilirim havası var.

Var da var, okusan ne fark eder, okumasan ne fark eder.

Her şeyi sen bilirsin zaten, en akıllısı sensin memleketin.

Ben başbakan olsamla başlar, muhtar olsamla işi bitirirsin.

Sosyal çatışmaya hazırız.

Siyasetten eksik kalır mıyız, bilmeyiz ama aslanlar gibi savunuruz. Çatışırız.

Gaz’a geliriz. Demokrasiye de karşı çıkarız, her şey sandık da değil deriz.

Köprü de istemezuk, uçak da istemezuk, havaalanı da istemezuk.

Şeriat da istemezük diye kazanda kaldırırız.

Bizim “kutsal yaşam tarzımız var”, kimseyi dokundurtmayız.

@Bay_Kaa