Ana içeriğe atla

KUYUNUN DİBİ

KUYUNUN DİBİ

19 Mart 2009, 11:32

“Züleyhayı tanıyan Yusuf”

Bir kuyuya attılar öldüğünü sandılar.
Geri dönüp kayboldular kardeşler
Sandılar, planladılar unuttular her şeyi
Kuyu oldu Yusuf’un, Yusuf oldu bir kader bir yol
Kardeşler bir ihanet bir ihtiras, bir kalıntı
Kuyu aydınlandı, Züleyha oldu aşk oldu
Kerem etti tanrı, bağışladı. Yusuf oldu bir kul
Kulun ömrü nedir ki evrende bir zerre bir an
Hey be gafiller cahiller softalar avanaklar
Görmez gözlerle nereye bakıyorsunuz.
Kuyunun dibinde Yusuf var züleyha var aşk var.

“Züleyhayı tanımayan çocuk”

Bırakıp gittiler kimseler görmedi
Kalabalık bir caddenin orta yerinde çocuk
Öyle bir boşluk ki, etrafında insan suretleri
Korkuyor çocuk gölgelerden, suretlerden
Ne bir aşk, ne bir aydınlık hep kara yazgı
Bildiği kadar bir dünya tanrı ve bitmeyen yokluk
Dipsiz, sonsuz karanlık bir kuyu boşluk

“ve Züleyhası kayıp dünya”

Bilirdi Yusuf Evren döner aşkla
sen bilmezsin, ruhun tanımaz yücelik
Her şeyinde bir sahtelik, bir yalan
Kılı kırk yararsın iyilik ederken
Oburlukta şehvette üstüne yok,
Sınır tanımaz neşen, eğlencen
İşine gelmedi mi yıkarsın dağıtırsın
Sen diyorsam sen koca dünyasın
Ya hiçsin aşağılardasın ya her şeysin


Senin ömrün nedir ki evrende bir zerre bir an
Hey be gafiller cahiller softalar avanaklar
Görmez gözlerle neye bakıyorsunuz.


2009 ANKARA

Yorumlar

GEÇEN YIL

CAHİLLER VE MUTLULAR

Cehaletin kör karanlığında her türlü suç işlenebilir. İnsanın saklanabildiği tek yer işte o karanlığıdır, bu yüzden bütün toplumun damarlarında, kötülük akıyor, en iyi en dindar en bilmem nesin de bile kör karanlığında kötülükle yaşayan kimseleri var. Oysa karanlığın düşmanı aydınlıktır, yani bilgidir, bilinçtir.  Bilinç isyandır, korkudur, ama kötülük demek değildir. İnsan en büyük kötülüğü iyilikle aramızda dolaşan melek yüzlü cahillerden görür. Çünkü kendisini yalnız onda görebilir, kendisini yalnız ona yöneltebilir, belki de herkesin işine böyle geliyordur. Bilmek, okumak ya da öğrenmek gibi şeyler neden gerekli olsun ki, ne ihtiyacını görür ki nasılsa kutsal saydığı hocaları çalışmadan zengin olur, kutsal saydığı bir takım kimseler toplumun en önde gidenidir. Okumadan, kültürlü olmadan ve zengin; kendiside öyle olmalıdır. Çocuğu da oğlu da kızı da öyle olmalıdır…çocuklarını böyle yetiştirir. 

ANLAM

Düşüncenin ifade edilmesini, sanki roman yazmak gibi algılamak ya da şiir yazmak gibi algılamak alıklıktır. Çünkü felsefe evet estetiği içerir ama amaç estetik değil anlamdır.

sözde

edebiyat camiası hikaye seviyor, şiir seviyor ama düşünmeyi sevmiyor. düşüncenin ifade edilmesini sevmiyor. süslü kelimeleri alkışlıyor. ama anlamlı kelimeleri kovalıyor. edebiyat camiası bu, sözde aydın dünya. her şey sözde değil mi bu toplumda.