Ana içeriğe atla

Bay ka'nın politik serüveni



“anlamadığı dilden kaçmak”



“bay ka hikâyesinin temelinde işte böyle bir süreç yatıyor. Sosyoloji karşısında, ya da o zavallı profesörlerin söylediklerine yabancı kalan, anlamadığı bir dil bulan bir gencin hikâyesidir. Yani anlamadığı bir dilden kaçan gencin dramıdır. O hocalar nasılda iştahla ama beceriksizce aydınmış gibi anlatıp duruyorlardı… kör ve aptalcaydı.”


Bay ka hiç kimseyken tanımlanmaya başlıyor. Bir yerin adamı ya da başka bir tarafın eylemcisi…herkesin gözünde bir şey oluyor. İşte bu “olmak” fiili yüzünden bu olduğu şeyler zamanla hoşuna gidiyor. Onları benimsiyor, hangi tarafta olursa başka tarafa sırtını dönüyor. Bay ka içine girdiği yani olduğu şeyleri süreçler içinde oluyor, bütün süreçler olduğu bütün süreçlerde insanlarla ilgili, birinin yardığımı ötekinin dostluğu…vs gibi şeyler yüzünden oluyor. Yani olduğu şey, içine girdiği taraf öğrendikleriyle ilgili değil, öğrendikleri daha çok içine girdiği tarafla ilgili şeylerdi. Doğuda insanlar her şeye inançla başlar, inançla varolur. Doğunun temel farklılığı budur. Akıl inançtan sonra gelir. Onun izinden gider, çünkü tarihsel arka planda küçültülmüş, kitleleri saf bir şekilde imana iten sistemler gelmiştir.

Gittiği yönler öğrendiği, bilincine sahip oldukları değil bu yüzdende hiçbir şey üzerine tam oturmuyor. Üniversitede sosyoloji okuyor, içinde başka dünyalara ait fırtınalar, başka denizlerde başka gemilerdeyken zihninde…bay ka dışarıda başka bir dünyaya ait, kimliği ve kişiliği başka bir tarafa ait. İşte bu yüzden bay ka’nın olduğu şeyler, onu çelişkilerin, kuşkuların kucağına bırakıyor. Çelişkileri öyle derin ki, ama hiç üzerinde durmuyor. Bay ka batı kültürünü tanıyor, düşünce adamlarını, özellikle sosyolojinin kurucuları yani bir ölçüde modernizmin kurucularını tanıyor, ama onun gönlü şehir merkezinde orada inançını tanıyor. Orada yandaşlar var, orada cemaatler var kitaplar var bir sürü şey var. Bay ka bu yüzden sosyolojiden kaçıyor şehre sığınıyor. Çünkü sosyolojide anlamadığı bir şeyler var. Ne konuşuyorlar bu hocalar, ne anlatıyorlar. Başka bir coğrafyadan kuramsal şeyler önüne diziliyor. O hocaları sorgusuz sualsiz nasılda geveleyip duruyorlar o kuramsal şeyleri.

Bay ka’nın hocaları başka bir kültür ait kuramların yaymak ve o kültüre hizmet etmek için, onları yaymak için geveleyip duruyorlar. Bay ka sağır sanki bu dünyaya, ama başka gençler öyle mi gözlerini ve kulaklarını açmışlar ve bir amaç için içlerine çekiyorlar bu anlamsız literatürü. Bay ka burada neden diye sormak istiyor, ama sonra hepsinin nedenini tek tek anlayacaktır. Muhtemelen pekte iyi bakmayacaktır bu geçmişte kalan, sağır kaldığı dünyayı..ya da hiç anlamayacaktır.


şehirde ise başka şeylere maruz kalır, farklı gibi görünen ama özünde hepsinin yaptığı tek pencereli bir dünya vaat etmek. Yani herkes kendi yolunun cennete çıktığını buyurgan ifadelerle nasılda dayatırlardı. Bay ka bütün bu dayatmaların sesiz dinleyicisi, sessiz gözleri bu buyurgan ifadelerin…ama o içinde sorgu fırtınalarını atamıyor. Bir inançsızlık değil bu, daha çok bu insanların neden tek bir kaynağı olan, tek bir peygamberi olan bir inançı bu kadar çoğaltmalarının nedeni nedir diye...bilinci her zaman dimdik ayakta..ama  bay ka görünürde bir izleyici.

İzlemek, her yerde her düşünceyi izlemek ve sonunda sadece birine itaat etmeye mi çalışıyor. Bay ka böyle bir şey yapmamıştır…daha çok soyut bir boyutta kaybolmuş..taraf olamamanın ve itaat etmemenin belki de evet bunların cezasını çekiyor. Bir dünyaya itaat etse, dayatılan yolu kabul etse..ötekiler gibi ne kadar mutlu bir insan olacaktı.

GEÇEN YIL

KÜRTLER

TÜRKİYE’DE GÜNDOĞUMU James L. Barton Amerikan Misyoner Heyeti Sekreteri Çeviri: Zekeriya Başkal Kitabından alıntıdır. 
Türklerin ve Ermenilerin yanında, Türkiye’de Kürtlerin gördüğü ilgiyi son on yılda başka hiçbir ırk görmedi. Onlar dünyanın dikkatini 1895–1896 Ermeni katliamındaki büyük payları ve yüzyılın son çeyreğinde Hamidiye Sipahileri ve bu organizasyonda sultanla olan ilişkileriyle çektiler. Rusların 1876’da Erzurum’u kuşatması ve Türklerin Kürtleri savunmada kullanmasına –ki çok az iş yaptılar- kadar onlar hakkında kimse bir şey bilmiyordu.
Ne denirse densin Doğu Anadolu’da, Batı İran’da ve bu bölgedeki asayişle ilgili tüm konularda herhangi bir şekilde Hıristiyanlık propagandası yapılacaksa bu ırk tüm planlarda dikkate alınmalıdır. Bazen onlar Türklerle açık çekişme içindedirler ve dağlık sığınaklarına askerî birlikler gönderilir. Aynı şekilde onlara devlet tarafından silah verilmiş ve özgürlüğü elde etmek için tedbirli olmaktan çok gayretli olan Ermeni devrimci çetecileri ba…

Bazı Sosyolojik Tespitler

Parti, Erdoğan ve cemaat ilişkisi üzerine:
Erdoğan otoriter değil, karizmatik. Herkes eskiden öyle bir liderimiz olsun ki, vursun yumruğunu masaya, kendini tüm dünyaya dinletsin diye söylenirdi. Şimdi öyle bir lider var; ama fazla otoriter bulunuyor, benim açımdan bu otoriterlik değil, Erdoğan’ın karizmatik gücü ve etkisinden kaynaklanmaktadır.
Demokratik liderlik mi yoksa karizmatik liderlik mi? İşte mesele. Eski siyasetçilerimiz biraz incelense, büyük oranda vazife adamı, devletin ve dünyanın kendilerine verilen görevleri yapan, durumu idare eden tiplemelerdi. Tabi eskilerden Erbakan hocayı ayırmak lazım, kaç tane lider vardır ki, kendini bir “adil düzen” hayaline adayan, ömrü boyunca bunu anlatan ve sonunda da toplumu ikna ederek oy alan.
Türkiye ilk defa cumhuriyet tarihinde karizmatik bir liderle tanıştı. Gücünü ve etkisini kendinden alan ve bunu topluma aktaran bir liderlik türüdür. Erdoğan’a olan nefretin ve sevginin aynı oranda aşırılıklar içermesinin özünde bu yatmaktadır.
Cem…

TIKANDI BABA HİKAYESİ

Sultan Mahmut kılık kıyafetini değiştirip dolaşmaya başlamış. Dolaşırken bir kahvehaneye girmiş oturmuş. Herkes bir şeyler istiyor.
"Tıkandı Baba, çay getir!.."
"Tıkandı Baba, kahve getir!.."
Bu durum Sultan Mahmut’un dikkatini çekmiş.
– Hele baba anlat bakalım, nedir bu Tıkandı Baba meselesi?
– Uzun mesele evlat, demiş Tıkandı Baba.
– Anlat Baba anlat! Merak ettim deyip çekmiş sandalyeyi.
Tıkandı baba da peki deyip başlamış anlatmaya;
Bir gece rüyamda birçok insan gördüm, her birinin bir çeşmesi vardı ve hepsi de akıyordu. Benimki de akıyordu ama az akıyordu. “Benimki de onlarınki kadar aksın” diye içimden geçirdim. Bir çomak aldım ve oluğu açmaya çalıştım. Ben uğraşırken çomak kırıldı ve akan su damlamaya başladı.
Bu sefer içimden “Onlarınki kadar akmasa da olur, yeter ki eskisi kadar aksın” dedim ve uğraşırken oluk tamamen tıkandı ve hiç akmamaya başladı.Ben yine açmak için uğraşırken bir zat göründü ve: “Tıkandı Baba, tıkandı. Uğraşma artık”, dedi. O gün bu gün adım “Tı…