Ana içeriğe atla

YAVUZ SULTAN SELİM VE ERDOĞAN

Yavuz Sultan Selim İran’a karşı düzenlediği seferde büyük bir zafer kazandı. Şah İsmail’in çaldıranda kaybetmesinden sonra İran Şii Hanedanlığı uzun zaman tarih sahnesinde kendi içine kapanık olarak kaldı. Bunun yanı sıra ise Osmanlı imparatorluğu coğrafyanın büyük bir kısmına hâkim oldu ve Sünni İslam dünyasının lideri haline geldi. Yüzyıllar boyunca Osmanlı Ortadoğu’nun lideri ve kalkanı olarak varlığını sürdürdü.

İran Osmanlı’nın bu hâkimiyeti karşısında sinsice acem oyunları dışında pek bir şey ortaya koyamadı, bütün kadim şehirlerini Osmanlı imparatorluğuna kaptırdı. Tarihi süreç içerisinde Osmanlının I.Dünya savaşından yenik çıkması ve Türkiye’nin kaos ve çalkantılar süreci Ortadoğu’da etkisini yitirmesine neden oldu.

İran ise 1979 yılındaki şahın devrilmesinden sonra İslam dünyasında yeni bir devrim rüzgârı estirdi. İsrail’e ve Amerika’ya olan karşıtlığı nedeniyle uzunca bir zaman Ortadoğu’da etkili bir propagandada bulundu. Ortadoğu’da Türkiye’nin laik ve modern yüzüne karşı Iran’ın İslam ve batı karşıtlığı argümanı kazanıyordu.

Son zamanlarda ise İran’ın bu politikasının iki yüzlülükten ibaret olduğu anlaşıldı. Bugün ise İran’ın geçmişte İsrail’le yaşadığı  “it dalaşının”  teatral içerikler taşıdığını görmekteyiz. nihayetinde İran’la, İsrail’in aynı çuvalın içinde dans ettiklerini görmüş olduk.

İran bu coğrafyaya hâkimiyetinden hiç vazgeçmedi. Bunu ideolojik bir amaç doğrultusunda devlet politikası olarak uygulamakta, bunun için her aracı -“terör” de dahil – kullanmaktalar.

Türkiye ise uzun zaman sonra zümrüdü anka kuşu gibi yeniden küllerinden doğdu ve coğrafyanın ufkunda Erdoğan’la birlikte parlamaya başladı. İran’ın ve diğer batılı sömürgeci unsurların at koşturduğu coğrafyanın bütün düzenini alt üst etti.

Ortadoğu’nun ağırlıklı Sünni halkları “van minüt” çıkışını gördüklerinde Ortadoğu düzeni çatırdadı, Türkiye de ak parti deneyimi bütün düzeni alt üst etti.

İran’ın bölgedeki otoritesi sarsıldı, Türkiye’nin ve Sayın Erdoğan’ın karizması bütün Sünni arap sokaklarında yankılandı, bu gurur verici bir şey bizim açımızdan, ama bu karizmanın ve etkinin stratejiye dönüşmesi, planlı ve sürdürülebilir bir ideolojiye dönüşmesi gerektiği açıktır. Yoksa tarih bizi duygusal bir andı ve gelip geçti noktasına getirir.

Ümmet bilinciyle, Türkiye’nin ve Erdoğan liderliğinin herkesi kucaklama gayreti elbette tarihi bir insani duruştur. Ama planlarınızı ve hedeflerinizi daha gerçekçi kurgulamak zorundasınızdır. Çünkü biz bu coğrafyanın kurtulmasını istiyorsak, herkese bakacak bir ev kurmamız mümkün değilse, akılcı ve gerçekçi sosyolojik temellere dayanan planlar kurgulamak zorundayız.


Tarihi ve kadim bir sosyolojinin üzerinde oturuyoruz. Bu da Sünni İslam’dır. Bundan vazgeçmenin, bunun dışında kalmaya çalışmanın imkanı yoktur. Türkler tarihleri boyunca bu Sünni İslam’ın liderliğini ve beynini teşkil etmişlerdir. Bu kırılma noktalarındaki kafa karışıklığı bölgeyi iyice kaosa sürüklüyor. Türkiye gerekiyorsa halifeliği bile ilan edebilir, Ortadoğu’nun bütün halkları halifeliğin siyasal gücünü Erdoğan’ın şahsında görmek ister.

GEÇEN YIL

TÜRKİYEMİZİN GELECEĞİ

Türklerin tarihi yazılamayacak kadar uzun bir zamana yayılmıştır. Yazılamayacak kadar geniş bir coğrafyaya yayılmıştır.  Bunun için üzerine konuşmak yazmak oldukça zordur. Çoğu zaman hakikat diye ortaya konulan şeyler sadece bir parçası, o tarihin yansımasından ibaret kalır.
Milletlerin tarihi tek düze devamlı gelişen bir çizgide ilerlemez, zikzaklar çizer. Büyük uluslar tarih sahnesine bir çıkarlar, bir yıldız gibi parlarlar sonra söner geri çekilirler.
İşte Türklerin tarihi de zaman zaman insanlığın en ideal düzenlerinin inşa edildiği, zaman zaman da çökmelerin kırılmaların olduğu bir tarihtir.
Biz birkaç kez tarih sahnesinden çekildik, birçok kez insanlığa yeni ufuklar çizdik, insanlara huzurlu medeniyetler inşa ettik.
Nihayetinde Osmanlı gibi en mütekamil bir devleti inşa ettik. Asırlar boyu yaşadığımız topraklara barış ve huzur getirdik. Söğütte dikilen bir çınar koca bir ormana dönüştü ve tarihler boyu gölgesinde insanlar huzur buldu.
Başlayan her şeyin bittiği gibi bu yıldız da s…

ÜZÜLME

Kaybolan Yusuf döner gelir Kenan’a, üzülmeHüzünler kulübesi döner bir gülistana, üzülme  Gamlı gönül, düzelir halin, karamsar olma
Şu divane başım kavuşur yine huzura, üzülme

Ömür baharı dönse yine çimenlik tahtına
Güzel öten kuşum, çelenk koyarsın başına, üzülme.

Felek dönmediyse iki gün muradımızca
Devran böyle sürmez ya hep; üzülme

Yitirme umudunu aman! Bilmiyorsun gayb sırlarını
Perde arkasında ne gizli oyunlar döner! Üzülme

Gönlüm, varlığımın temelini götürse de yokluk seli
Nuh’tur kaptanın; dert etme tufanı, üzülme.

Çölde yürüyeceksen Kâbe’ye varma şevkiyle
Deve dikenleri yaksa da canını, üzülme.

Konak yeri tehlikeli, varış yeri çok mu uzak
Sonu gelmeyecek bir yol yoktur; üzülme.

Canandan ayrılık, rakibimin sıkıştırması; halim bu
Biliyor hepsini halden hale sokan Tanrı; üzülme.

Hafızım, fakirlik köşesinde, kara gecelerin halvetinde
Virdin dua ile Kur’ân dersiyse, üzülme
ŞİRAZLI HAFIZ

KÜRTLER

TÜRKİYE’DE GÜNDOĞUMU James L. Barton Amerikan Misyoner Heyeti Sekreteri Çeviri: Zekeriya Başkal Kitabından alıntıdır. 
Türklerin ve Ermenilerin yanında, Türkiye’de Kürtlerin gördüğü ilgiyi son on yılda başka hiçbir ırk görmedi. Onlar dünyanın dikkatini 1895–1896 Ermeni katliamındaki büyük payları ve yüzyılın son çeyreğinde Hamidiye Sipahileri ve bu organizasyonda sultanla olan ilişkileriyle çektiler. Rusların 1876’da Erzurum’u kuşatması ve Türklerin Kürtleri savunmada kullanmasına –ki çok az iş yaptılar- kadar onlar hakkında kimse bir şey bilmiyordu.
Ne denirse densin Doğu Anadolu’da, Batı İran’da ve bu bölgedeki asayişle ilgili tüm konularda herhangi bir şekilde Hıristiyanlık propagandası yapılacaksa bu ırk tüm planlarda dikkate alınmalıdır. Bazen onlar Türklerle açık çekişme içindedirler ve dağlık sığınaklarına askerî birlikler gönderilir. Aynı şekilde onlara devlet tarafından silah verilmiş ve özgürlüğü elde etmek için tedbirli olmaktan çok gayretli olan Ermeni devrimci çetecileri ba…